บทที่ 40: คนดีสมควรถูกคนเอาปืนมาจ่อหรือไง

บทที่ 40: คนดีสมควรถูกคนเอาปืนมาจ่อหรือไง

ผู้หญิงชวนหมดอารมณ์ ฟังไม่ออกหรือไงว่านั่นเป็นคำพูดตามมารยาททางการทูต?

ยังจะ “ไม่หรอกๆ” อีก

ฉันไม่ใช่เด็กแปดขวบแล้วนะ คำพูดผู้หญิงเชื่อไม่ได้สักประโยค นายรับประกันได้ไหมล่ะว่า พอฉันเล่ารายละเอียดจบแล้ว นายจะไม่ไปบอกสามีที่ฝึกซ่านต่าเป็นของนาย?

อายุสิบแปด แต่กลัวไม้เซลฟี่มหาวิทยาลัยโตเกียว

“แค่กๆ อาจารย์ทั้งสวยสะคราญ แถมยังสวยโคตรๆ เลยครับ” เจียงเหนียนพูดอ้อมแอ้ม “ถ้าไม่ใช่เพราะกฎโรงเรียนกดพวกเราเอาไว้ล่ะก็ ทุกคนนี่ไม่มีแก่ใจเรียนหนังสือกันหรอก”

จวงเหวินเชี่ยนรู้สึกอยู่เสมอว่าเขากำลังด่าเธออย่างหยาบคาย แต่ก็ไม่มีหลักฐาน จึงหรี่ตาแล้วลูบคางพูดว่า

“เจียงเหนียน เธอเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักหรอกนะ”