บทที่ 41: คืนดี

บทที่ 41: คืนดี

กริ๊งงงงง คาบที่สี่เลิกเรียน

เจียงเหนียนโดดเรียนไปเต็มคาบโดยอ้างข้ออ้างสารพัด เขาลูบท้องอย่างอิ่มเอมแล้วเดินออกมาจากโรงอาหารที่ว่างเปล่า สวนทางกับฝูงชนที่กำลังแย่งกันไปกินข้าวท่ามกลางแสงแดด

แสงอาทิตย์สีทองส่องลอดผ่านต้นไม้ใหญ่ใบดกครึ้ม ทอดเงาพร่าเป็นหย่อมๆ ลงข้างโต๊ะปิงปอง

เขาเดินผ่านบริเวณนั้น เงยหน้าขึ้นแล้วหรี่ตาโดยไม่รู้ตัว เขาไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมเหล่าหลิวถึงใส่ใจอวี๋ถงเจี๋ยนัก แต่ยังดีที่ท้ายที่สุดก็แย่งชิงอะไรบางอย่างมาได้

สิทธิ์ลาหยุดคาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้ง

แม้จะมีข้อจำกัดไม่น้อย ทั้งต้องแจ้งล่วงหน้าและถ่ายรูปเช็กอิน แต่สำหรับเจียงเหนียนแล้วไม่ใช่ปัญหา