กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 33: ในโรงเรียนนี้ไม่มีใครที่นายแคร์จริงๆ เลยหรือ
ทันทีที่คำพูดจบลง สายตาของหลิวเหลียงซงก็หยุดอยู่ที่พื้นที่เล็กๆ ตรงที่นั่งของเจียงเหนียน สีหน้าหม่นคล้ำราวกับผิวน้ำก่อนพายุ
“ไม่ยอมลุกขึ้นเอง จะให้ฉันเรียกชื่อด้วยตัวเองสินะ!”
จางหนิงจือหน้าซีดเผือด ดูท่าว่าคงไม่เคยถูกครูดุมาก่อน แม้แต่มือที่วางอยู่บนโต๊ะยังสั่นเล็กน้อย เด็กเรียบร้อยอย่างเธอกำลังจะก้มหน้าลุกขึ้นยืน
เจียงเหนียนใช้เท้าเตะเก้าอี้เธอเบาๆ หยุดการเคลื่อนไหวของจางหนิงจือ จากนั้นเขาก็กำลังจะลุกขึ้น แต่หลี่ฮวาข้างๆ กลับดึงเขาไว้ แล้วตัวเองลุกขึ้นแทน
“ครูครับ ผมขอแจ้ง ม่ากั๋วจวิ้นเมื่อกี้ก็พูดเหมือนกันครับ”
“หลี่ฮวา แม่งเอ๊ย!”