บทที่ 34: นอนเร็วขนาดนี้ เป็นไอ้เต่าน้อยหรือไง

บทที่ 34: นอนเร็วขนาดนี้ เป็นไอ้เต่าน้อยหรือไง

สวีเฉี่ยนเฉี่ยนไปแล้ว แม้แต่คำลาก็ไม่บอกสักคำ

เจียงเหนียนไม่ได้ถึงกับรู้สึกผิดหวัง เพียงแต่ยังไม่ค่อยชินนัก

ตลอดสัปดาห์นี้พวกเขาไปและกลับโรงเรียนพร้อมกันแทบทุกวัน จู่ๆ ต้องเดินกลับคนเดียว บรรยากาศจึงแปลกพิลึก มีโอกาสสูงว่าสวีเฉี่ยนเฉี่ยนเองก็คงกำลังงอนอยู่เหมือนกัน

ทั้งที่เธอมีโทรศัพท์ จะส่งข้อความหาเขาก็ได้ หรือจะยืมโทรศัพท์เพื่อนก็ยังได้

แต่ดันเดินจากไปเงียบๆ ไม่พูดไม่จาสักคำ มันชวนให้...รับไม่ไหวจริงๆ

ขณะคิดเช่นนั้น เจียงเหนียนก็เดินออกจากอาคารเรียน

ต้นเดือนตุลาคม