บทที่ 32: เรื่องนั้นสำคัญกับนายมากสินะ

บทที่ 32: เรื่องนั้นสำคัญกับนายมากสินะ

“เฮ้ย ช่วงวันชาตินายไปทำอะไรมาบ้าง?” เจียงเหนียนรับบทเป็นตัวชงบทสนทนา

ย้ายห้องมาได้สองวันแล้ว แม้จะต่อด้วยวันหยุดวันชาติตั้งสามวันทันที แต่เธอกลับยังหาเพื่อนใหม่ในห้องไม่ได้สักคน นี่มันกลัวสังคมหนักเกินไปแล้วจริงๆ

อะไร? ในห้องนี้มีญาติอยู่ในกรุ๊ปครอบครัวของเธอหรือไง?

หรือครูประจำชั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องเธอ?

จางหนิงจือเป็นพวกกลัวสังคมแบบฉบับเลย เวลาเดินคนเดียวต้องหยิบมือถือขึ้นมาเล่น คอยกดเข้าออกแอปต่างๆ ซ้ำไปซ้ำมา แกล้งทำเป็นว่าตัวเองยุ่งมาก

เพื่อหลบสายตาจากทุกคน ถ้าส่งข้อความได้ก็จะไม่ยอมส่งเสียงเด็ดขาด