บทที่ 38

บทที่ 38

เงินยังนับไม่ทันเสร็จ ซางอวี๋ก็พลันนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ นั่นก็คือวันหยุดของเธอจะหมดลงในวันพรุ่งนี้แล้ว แต่ว่าสินค้าของเธอวันนี้ขายหมดเกลี้ยงไปแล้ว ถ้างั้นพรุ่งนี้เธอก็ต้องไปจัดการเรื่องที่ค้างคาให้เสร็จสิ้น

อย่าว่าแต่เลขาธิการหม่าจะไม่วางใจที่เงินค่าสินค้ามาอยู่กับพวกเธอเลย ซางอวี๋เองก็ไม่วางใจเรื่องเงินมัดจำสามร้อยหยวนนั่นรวมถึงบัตรพนักงานของเผยเจิงเหมือนกัน ดังนั้นพรุ่งนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องไปที่ห้างสรรพสินค้าในเมืองสักรอบ

แม้จะรู้สึกเกรงใจ แต่เธอก็ต้องไปขอลาหยุดที่บ้านของหลิวเจี้ยนเซ่ออย่างแน่นอน

ดังนั้น เธอจึงไม่สนใจจะนับเงินแล้ว หยิบเสื้อและกางเกงฤดูใบไม้ร่วงที่เก็บไว้ให้สองสามีภรรยาหลิวเจี้ยนเซ่อ จูงจักรยานเตรียมจะไปที่เขตบ้านพักพนักงานฝั่งตะวันตก

“แล้วของพวกนี้จะทำยังไงล่ะ?” เผยเจิงถาม

ซางอวี๋มองดูเงินกองโตที่ปูลาดอยู่บนโต๊ะ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ทำได้เพียงกล่าวว่า “นายนับไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันก็กลับมาแล้ว”

เผยเจิงมองออกไปข้างนอกและเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว จึงลุกขึ้นยืนเช่นกัน “ไม่ได้ ฟ้ามืดแล้ว ฉันไปส่งเธอดีกว่า”