บทที่ 37

บทที่ 37

"ใช่! เลือกเอง!" เผยเจิงพยักหน้า "ถูกใจชุดไหนก็เลือกชุดนั้น! แต่ถ้ามีคนแอบซ่อนเอาไว้ล่ะก็..." เขาหรี่ตาลง "ใครเจอ ผมแถมเสื้อผ้าให้ครึ่งชุด"

ราวกับหยดน้ำที่ตกลงในกระทะน้ำมัน ฝูงชนเดือดพล่านขึ้นมาทันที

การซื้อของในยุคสมัยนี้ล้วนต้องไปที่ร้านสหกรณ์หรือร้านค้า ถ้าถูกใจของชิ้นไหนก็ต้องให้พนักงานขายหยิบให้ พอหยิบมาให้แล้ว คุณถึงจะดูได้ ลูบคลำได้ ถ้าคุณไม่เอา ใบหน้าของพนักงานขายจะสามารถตึงเปรี๊ยะเป็นภูเขาฉางไป๋ซานได้ทันที พร้อมกับแถมมองบนให้อีกหลายที

นี่ต่างหากถึงจะเป็นเรื่องปกติ เป็นประสบการณ์การช้อปปิ้งตามปกติในยุคสมัยนี้ ทุกคนต่างก็คุ้นชินเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

ดังนั้น พอคำว่า 'สามารถเลือกเองได้' หลุดออกมาจากปากเผยเจิง ทุกคนจึงรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อ ความกระตือรือร้นในการซื้อก็พุ่งสูงขึ้นไปอีก

ตามการจัดการของเผยเจิง พวกหล่อนเลือกเอง หยิบเอง เลือกเสร็จแล้วก็ไปหาซางอวี๋เพื่อจ่ายเงิน เผยเจิงยืนอยู่บนกระบะรถคอยจับตาดู เพื่อป้องกันไม่ให้มีใครแอบขโมยไป แน่นอนว่าคนที่มาซื้อของด้วยกันยิ่งจ้องเขม็ง ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากได้เสื้อหรือกางเกงฤดูใบไม้ร่วงฟรีๆ ครึ่งชุด?