บทที่ 36

บทที่ 36

และในตอนนี้นี่เอง ครอบครัวพนักงานสองคนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับป้าเต้าหู้ก็มาถึงแล้ว ป้าเต้าหู้แทบจะพุ่งเข้าไปแย่งกระดาษสองแผ่นในมือซางอวี๋มา แล้วยัดใส่มือครอบครัวพนักงานสองคนนี้ทันที

ป้าข้าวโพดเห็นเข้าก็รีบถามทันที "นั่นอะไรน่ะ!"

"ไม่มีอะไร!" ท่าทางตึงเครียดของป้าเต้าหู้ราวกับกำลังโอบกอดของล้ำค่าอะไรอยู่ แกดึงตัวอีกสองคนทำท่าจะเดินหนีไป

ป้าข้าวโพดมีหรือจะยอม จึงเกิดการยื้อยุดฉุดกระชากกันขึ้น ซางอวี๋รีบเข้าไปห้ามปรามพวกเขา อธิบายเรื่องกระดาษแผ่นเล็กให้ป้าข้าวโพดฟังด้วยท่าทีนุ่มนวล ทันใดนั้นป้าข้าวโพดก็ไม่ยอมขึ้นมา ถลกแขนเสื้อเตรียมจะเข้าไปแย่งกับพวกป้าเต้าหู้ "ดีล่ะ! เอาเปรียบกันมาถึงหัวฉันเลยนะ! ฉันเห็นๆ อยู่ว่ามาถึงเป็นคนที่สอง! เอามาให้ฉันนะ!"

"ฉันเป็นคนตะโกนเรียกคนมาก่อนชัดๆ!" ป้าเต้าหู้แม้จะไม่ได้ดุดันเท่าป้าข้าวโพด แต่พวกแกมีกันสามคน จึงกระโจนเข้าสู่สมรภูมิรบอย่างกระตือรือร้นทันที ดูท่าแล้วกำลังจะเกิดการฉุดกระชากลากถูกันยกใหญ่