บทที่ 32

บทที่ 32

สือชุนพูดว่า "ตอนเข้าฤดูร้อนมีฝนตกหนักลงมาพักหนึ่ง ทำเอาเสื้อและกางเกงฤดูใบไม้ร่วงลอตหนึ่งในโกดังของพวกเราถูกน้ำท่วม เดิมทีผู้นำตั้งใจว่าตากแห้งแล้วจะเอามาขายต่อ แต่พอแห้งแล้วกลับมีแต่รอยคราบสีเหลืองเต็มไปหมด บางตัวสีตกใส่กันด้วย เอามาขายไม่ได้เลยจริงๆ ดังนั้น ก็เลยอาศัยช่วงที่หน่วยงานไม่ค่อยยุ่งไม่กี่วันนี้ เคลียร์ของลอตนี้ออกมา ดูว่าจะขนไปโละทิ้งที่หมู่บ้านรอบนอกได้ไหม"

ซางอวี๋พอได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เธอรีบถาม "ฉันขอเข้าไปดูหน่อยได้ไหม?"

สือชุน "ตามหลักแล้วไม่ได้หรอก แต่ว่า ฉันคิดว่าเธอต้องได้แน่ๆ เมื่อกี้ฉันเพิ่งไปรายงานเรื่องวันนี้ให้เลขาธิการของพวกเราฟัง เลขาธิการของพวกเรายังบอกเลยว่าจะต้องขอบคุณเธอให้ดีๆ!"

พูดพลางสือชุนก็ควงแขนซางอวี๋เดินไปทางโกดังที่ลานด้านหลัง เดินไปพลางกดเสียงต่ำพูดไปพลางว่า "ฉันจะบอกเธอนะ เสื้อและกางเกงฤดูใบไม้ร่วงพวกนั้นก็แค่มีบางตัวที่เปื้อนคราบเหลือง ซักนิดซักหน่อยก็สะอาดแล้ว เธออยากจะได้สักหน่อยไหม?"

"มีผลต่อคุณภาพไหม?" ซางอวี๋ถาม