บทที่ 26

บทที่ 26

เรื่องราวถูกทำให้กระจ่างอย่างรวดเร็ว

หากจะสืบสาวราวเรื่องถึงต้นตอของเรื่องนี้ละก็ มันเกี่ยวพันกับซางอวี๋นิดหน่อยจริงๆ ด้วย

หลิวเถี่ยถ่าเป็นพี่เขยรองของหวังจื้อลี่ ตอนนี้เขาเป็นคนงานตัดไม้ในฟาร์มป่าแถบชนบทที่อยู่ภายใต้การดูแลของโรงงานไม้ปินเจียง บอกว่าเป็นพนักงานประจำก็จริง แต่ในสถานที่แบบนั้น ความจริงแล้วก็คือชนบท การใช้ชีวิตไม่ได้ดีไปกว่าชนบททั่วไปสักเท่าไหร่

หวังเถี่ยอิงและหลิวเถี่ยถ่ามีลูกชายด้วยกันสองคน ตัวเธอเองไม่มีงานทำ ในฟาร์มป่าที่อยู่ห่างไกลลงไป เธอทำไร่ทำนาเหมือนกับชาวนาทั่วไป ตอนมีตลาดนัดก็เอาของพื้นเมืองไปขายบ้าง ถึงอย่างนั้น เงินทองของครอบครัวก็ยังฝืดเคืองอยู่ดี

ประกอบกับหลิวเถี่ยถ่าคนนี้มีบุหรี่ติดมือไม่ห่าง ตอนกินข้าวก็ยังต้องดื่มเหล้าสักสองอึก ชีวิตความเป็นอยู่จึงไม่สู้ดีนัก

และในตอนนี้นี่เอง หวังจื้อลี่ก็ส่งโทรเลขไปหาหวังเถี่ยอิง ให้เธอพาลูกชายคนหนึ่งเข้าเมืองมา เพราะเขาและซางอวี๋ตกลงกันว่าจะหย่าหลอกๆ เพื่อแบ่งบ้านสองชุด

หวังจื้อลี่สามารถใช้บ้านที่มีอยู่ตอนนี้แลกเปลี่ยนได้ แต่เพราะซางอวี๋ไม่มีลูก จึงต้องรับเลี้ยงลูกชายบุญธรรมเพื่อใช้แบ่งบ้าน และตัวเลือกที่ดีที่สุดก็คือหลิวเหว่ย