บทที่ 24

บทที่ 24

หลังจากส่งเผยเจิงกลับไป น้ำที่ซางอวี๋ต้มไว้บนเตาก็เดือดพอดี เธอหิ้วมันเข้าไปในห้องแล้วผสมน้ำเย็นเช็ดตัวอย่างง่ายๆ

ภายในโรงงานไม้มีโรงอาบน้ำของตัวเองอยู่ ทว่า วันจันทร์ พุธ ศุกร์ จะเปิดเฉพาะโรงอาบน้ำชาย ส่วนอังคาร พฤหัสบดี เสาร์ จะเปิดเฉพาะโรงอาบน้ำหญิง วันนี้เป็นวันพุธ ประกอบกับมัวแต่ง่วนอยู่กับเพิงถ่านหินรังผึ้งนี่ ซางอวี๋จึงไม่มีเวลาไปอาบน้ำ

แต่อากาศของปินเจียงนั้นร้อนอบอ้าวเหลือเกิน ยิ่งเข้าสู่เดือนกรกฎาคมนี้ด้วยแล้ว ยิ่งร้อนรุ่มอย่างไร้ความปรานี หากคืนนี้ไม่ได้ใช้น้ำเช็ดตัวล่ะก็ คงจะนอนไม่หลับจริงๆ

วันนี้ซางอวี๋มีกาน้ำของตัวเองแล้ว สามารถต้มน้ำร้อนเองได้ ไม่ต้องไปหิ้วน้ำร้อนที่ห้องน้ำร้อนอีก ด้วยความดีใจจึงเช็ดตัวนานไปสักหน่อย

กว่าเธอจะเช็ดตัวและเก็บกวาดเสร็จ ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

พอคิดว่าพรุ่งนี้เช้ายังต้องตื่นเช้าไปรับผัก ซางอวี๋ก็ทนไม่ไหวต้องรีบขึ้นเตียงนอน

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน จู่ๆ ซางอวี๋ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา เธอนอนอยู่บนเตียง แต่ข้างหูกลับมีเสียงประหลาดดังแว่วมา

"กุกกัก กุกกัก!"