บทที่ 8

บทที่ 8

คืนนี้ซางอวี๋ไปนอนค้างที่หอพักคนโสดของเหอลี่อิง

หอพักคนโสดของเหอลี่อิงอยู่กันสี่คน มีอู๋เหมย ซ่งตานผิง และจางเสี่ยวฮวา ถึงแม้พวกเธอจะไม่ได้อยู่แผนกเครื่องกลึงกันทุกคน แต่ก็รู้จักซางอวี๋ และสนิทกันพอสมควร

ช่วงสองสามวันนี้ซ่งตานผิงลากลับไปเยี่ยมบ้านเกิดที่ต่างมณฑล กว่าจะกลับก็อีกตั้งสิบกว่าวัน ซางอวี๋เลยมาขอนอนเตียงของหล่อนได้ชั่วคราว

แต่นั่นก็หมายความกลายๆ ว่า ก่อนที่ซ่งตานผิงจะกลับมาทำงาน เธอจะต้องหาที่อยู่ให้ได้เสียก่อน ถึงจะคิดเรื่องอื่นต่อไปได้

เรื่องพรรค์นี้ แน่นอนว่าต้องไปรบกวนพี่สาวหยาง

พี่สาวหยางอ้าปากค้าง สองมือกุมแก้วน้ำชาพลางเบิกตากว้างมองซางอวี๋ หูฟังเรื่องที่ซางอวี๋เล่าถึงเหตุการณ์เมื่อวาน แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองตามความคิดของวัยรุ่นสมัยนี้ไม่ทันจริงๆ

อันที่จริง ไม่ใช่แค่พี่สาวหยางหรอกที่ตามความคิดวัยรุ่นสมัยนี้ไม่ทัน คนทั้งห้องทำงานสหภาพแรงงานตอนนี้ก็ทำหน้าเหมือนเห็นผีกันหมด

เรื่องที่เมื่อวานพี่สาวหยางไปไกล่เกลี่ยเรื่องหย่า ทุกคนต่างก็รู้ดี

ก็แหงล่ะ สหภาพแรงงานอย่างพวกเขามีหน้าที่จัดการเรื่องพวกนี้โดยเฉพาะ วันๆ ก็ต้องรับฟังเรื่องครอบครัวชาวบ้านจนชินชาแล้ว