กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 แม้ไม่เคยพบหน้า แต่มีวาสนาต่อกันยิ่งนัก
ภายในป่าไผ่อันเงียบสงบแห่งหนึ่ง
เงาร่างสีขาวกับสีแดงสองสายกำลังนั่งประจันหน้ากัน
เงาร่างสีขาวคือซุ่ยเยี่ยน ผู้เคยมีปฏิสัมพันธ์กับไป๋โย่วโยวเพียงชั่วครู่ ส่วนเงาร่างสีแดงคือสตรีผู้มีรูปโฉมงดงามและดูเป็นผู้ใหญ่
คิ้วตางามพริ้มของสตรีผู้นั้นแฝงไอห้าวหาญที่ยากจะบรรยาย ระหว่างคิ้วมีลวดลายเปลวเพลิงสีทองประทับอยู่
ข้างมือสตรีมีไหสุราวางอยู่ ส่วนเบื้องหน้าซุ่ยเยี่ยนกลับมีถ้วยชาร้อนวางไว้
“ใต้เท้า เหตุใดท่านจึงมาที่โลกเทพส่องประกายด้วยตนเองหรือ?”
สตรีมองซุ่ยเยี่ยนที่นั่งหลุบตาอยู่ตรงหน้าแล้วเอ่ยถาม
ซุ่ยเยี่ยนคร้านแม้แต่จะขยับคิ้ว เขาพิงพนักเก้าอี้เข็นแล้วกล่าวว่า “คำถามนี้ข้าควรเป็นฝ่ายถามเจ้าต่างหาก”