กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 วิญญาณไม่หลอกลวงวิญญาณ ข้าไม่กินเจ้า
ไท่หลิงมองไป๋โย่วโยวที่มีท่าทีผิดปกติ ไม่ค่อยกล้าพูดอะไร มันกังวลว่าหางขนเส้นนี้ที่พี่สาวทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อให้ได้มา อาจไม่มีประโยชน์อะไรเลย แล้วนางจะรับความจริงนี้ไม่ได้จนถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก
ส่วนไป๋โย่วโยวอีกด้านหนึ่งกำลังจมอยู่ในความยินดี นางมองหางขนในมือ ยิ่งมองก็ยิ่งตื่นเต้น
หลังจากเตรียมใจอยู่พักหนึ่ง ไท่หลิงจึงถามว่า “พี่สาว หางขนเส้นนี้มีประโยชน์อย่างไรหรือ”
ไป๋โย่วโยวเก็บหางขนเข้าไปในกำไลอย่างทะนุถนอม “มันเป็นทั้งกุญแจและโฉนดของตำหนักแห่งนี้! นับจากนี้ไป ตำหนักแห่งนี้จะเป็นของสกุลไป๋!”
ไท่หลิง: !!!