กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 สหายร่วมมรรคา ไออำมหิตหนักหนาถึงเพียงนี้ คิดจะให้ข้าส่งเจ้าไปสู่สุคติด้วยมือตนเองหรือ?
ตำหนักเป็นของไป๋โย่วโยวแล้ว นางหาใช่นักบุญใจบุญ จึงไม่มีทางปล่อยให้คนเหล่านี้เข้าไปได้อยู่แล้ว
เมื่อนางกลับมาหาศิษย์หุบเขาปี้เซียว มองแท่นว่างเปล่าแล้วอารมณ์ดียิ่ง ไป๋โย่วโยวจึงเอ่ยชวนพวกเขาให้ออกเดินทาง
“เป็นเจ้าหรือไม่ที่ลงมือทำอะไรบางอย่างข้างใน จงใจทำให้ตำหนักหายไป!”
ไป๋โย่วโยวชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองด้านหลัง