กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 ไม่พาข้าเล่นด้วยหรือ?!
เมื่อทุกคนหยุดอยู่บนขั้นบันไดสูงสุดที่ตนสามารถไปถึง ลายหงส์บนขั้นบันไดก็พลันเปล่งแสงทองเจิดจ้า
แสงทองพาพวกเขาออกไปจากขั้นบันได
ไป๋โย่วโยวหันกลับไปมองขั้นบันไดที่ว่างเปล่า รู้สึกชัดเจนว่าตนถูกทอดทิ้ง
ในนิยายต้นฉบับ หลังจากฉู่เหิงปีนขึ้นไปถึงขั้นที่ 100 เขาก็ถูกส่งไปยังห้องลับแห่งหนึ่งในตำหนัก
หลังผ่านภารกิจบททดสอบในห้องลับ เขาได้รับศาสตราเทพชิ้นหนึ่งกับโลหิตแก่นแท้หงส์จักรพรรดิสามหยด
แต่ตอนนี้นี่มันหมายความว่าอย่างไร?!
ถึงกับไม่พานางที่สามารถกระตุ้นของรางวัลลับ จนปีนขึ้นถึงขั้นหนึ่งร้อยหนึ่งได้ไปเล่นด้วยงั้นหรือ?!