กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 เทือกเขาหินพิสดาร
ไป๋โย่วโยวยังไม่ทันฟื้นจากความเจ็บช้ำที่ผลเพลิงเมฆาเมื่อคราวก่อนล้วนถูกทิ้งเสียเปล่า ก็ได้เห็นฉากที่ทำให้นางปวดใจยิ่งกว่าเดิม
“เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน?!”
นางห้ามเหล่าวิญญาณพฤกษาที่กำลังเด็ดต้นกล้าต้นเพลิงเมฆาซึ่งเพิ่งงอกขึ้นใหม่ข้าง ๆ
“ฮู ฮู ฮู ฮู...”
ไป๋โย่วโยว:...
ไป๋โย่วโยวกล่าวอย่างยากลำบากว่า “พวกเจ้าหมายความว่า เมื่อต้นกล้าเหล่านี้งอกขึ้นมาแล้ว จะบีบมิติในการดำรงชีวิตของพวกเจ้าหรือ?”
นางนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“ต้นกล้าที่งอกขึ้นมาก่อนหน้านี้ พวกเจ้าก็ถอนทิ้งแล้วโยนไปเช่นนี้เหมือนกันหรือ?”
วิญญาณพฤกษา: “ฮู ใช่แล้ว”