กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 จงคิดในแง่ดีเข้าไว้
“เจ้ายังไหวหรือไม่ คลานออกมาเองได้หรือไม่?”
ฉู่หลิงมองคนที่ปรากฏตัวตรงปากถ้ำอย่างเหม่อลอย ความรู้สึกนับหมื่นพันปะปนอยู่ในใจ
นางไม่เคยคิดเลยว่าคนที่อยู่ด้านนอกจะเป็นไป๋โย่วโยว
“ไหว…ไหวเจ้าค่ะ”
ฉู่หลิงขยับตัวออกแรงคลานไปข้างหน้า กลัวว่าจะเสียเวลา กลัวว่าฝูงนกเหล่านั้นจะหวนกลับมาในทันใด
ขณะที่ใกล้จะถึงปากถ้ำ มือขาวเรียวข้างหนึ่งก็ยื่นมาพยุงนางไว้
ไป๋โย่วโยวลากนางออกมาจากปากถ้ำแล้วจึงเห็นชัดว่าฉู่หลิงบาดเจ็บสาหัสเพียงใด
นางรีบยัดโอสถเม็ดหนึ่งใส่ปากอีกฝ่าย แล้วหยิบขวดบรรจุของเหลววิญญาณออกมาป้อนให้
ฉู่หลิงพิงกายไป๋โย่วโยว เลือดที่ไหลออกมาค่อย ๆ หยุดลง