กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 ผลร่วงลงมา เน่าเสียหมดแล้ว
ไป๋โย่วโยวเดินวนอยู่ในป่ามานาน แต่ก็ยังไม่เห็นขอบเขต นางขมวดคิ้วหยุดฝีเท้า ก่อนเดินไปย่อตัวลงข้างต้นไม้ต้นหนึ่ง
นางแหวกใบไม้ร่วงอยู่สองสามครั้ง ยันต์อันหนึ่งที่ไม่สะดุดตาก็ปรากฏขึ้น เป็นเครื่องยืนยันข้อสันนิษฐานของนาง
“พวกเราเดินวนอยู่ในป่ามาตลอด”
ไท่หลิง “พี่สาวสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของค่ายกลหรือไม่?”
ไป๋โย่วโยวลุกขึ้นมองไปรอบ ๆ แล้วส่ายหน้า “ไม่ น่าจะไม่ใช่ค่ายกลลวงตา”
นางลองเดินไปข้างหน้าสองก้าว ตั้งใจฟัง แล้วก็พบว่านอกจากเสียงฝีเท้าของตน รอบข้างยังคล้ายมีเสียงอื่นด้วย
เสียงนั้นปะปนอยู่ในเสียงฝีเท้าของนาง จึงถูกมองข้ามได้ง่าย
ไป๋โย่วโยวลองก้าวไปด้านข้างอีกสองสามก้าว พอนางหยุด เสียงนั้นก็หยุดตามไปด้วย