กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 ช่างเป็นคนมีความสามารถเสียจริง!
ราชาวานร: …
ภายใต้สายตาของไป๋โย่วโยว ราชาวานรค่อย ๆ พยักหน้า
ไป๋โย่วโยวหยิบพันธสัญญาฉบับหนึ่งออกมาอย่างพึงพอใจ
“ข้าไม่ค่อยเชื่อคำสัญญาปากเปล่าเท่าไรนัก ลงนามในสัญญาฉบับนี้เสีย แล้วพวกเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกัน”
ราชาวานรมองพันธสัญญาตรงหน้า น้ำเสียงทุ้มต่ำ เขากล่าวว่า “ข้าลงนามได้ แต่เจ้าต้องรับปากข้าด้วยว่าจะช่วยนายท่านของข้า”
“ขอเพียงเจ้าช่วยเขาได้ ข้ารับรองว่าสัตว์มีสติปัญญาทั้งหมดในเทือกเขาหมื่นอสูรจะช่วยพวกเจ้า”
ไป๋โย่วโยวกล่าวว่า “ได้ ข้าจะทำสุดความสามารถ”
ช่างลำบากเขาแล้วที่ต้องพูดมากมายถึงเพียงนี้ในคราวเดียว
เมื่อได้รับคำรับปากจากไป๋โย่วโยว ราชาวานรก็ลงนามในพันธสัญญาตรงหน้าโดยไม่ลังเล