กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 ทุกข์หนักจึงเป็นมังกรเหนือมังกร
สามวันต่อมา
เสียงตื่นเต้นของไป๋โย่วโยวดังก้องไปทั่วมิติแห่งนี้ “เหลือลายค่ายกลสุดท้ายแล้ว ต้าไป๋ เจ้าเอาจักรพรรดิอสูรของบ้านเจ้าไปซ่อนไว้ที่ใด? รีบหาเขาออกมา วางไว้ตรงตำแหน่งของไท่หลิง ข้าจะไปดึงไท่หลิงออกมา”
ให้ราชันอสูรมาแทนไท่หลิงเป็นจุดแกนค่ายกล เท่านี้ก็มีหลักประกันเพิ่มขึ้นอีกชั้น
ฮิ ๆ…
หลายวันมานี้ ไป๋โย่วโยวสนิทสนมกับราชาวานรแล้ว พอรู้ว่าราชาวานรผู้สง่างามกลับมีชื่อว่าต้าไป๋ นางก็เปลี่ยนคำเรียกอีกฝ่ายไปตามธรรมชาติ
ต้าไป๋ถามอย่างสงสัย “เหตุใดต้องวางไว้?”
ไป๋โย่วโยวตอบ “ถ้าวางไว้ที่จุดแกนค่ายกล เขาจะได้รับการหล่อเลี้ยงจากพลังชีพจรมังกรมากขึ้น จะได้หายดีเร็ว ๆ”