กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 ราชาวานร
ไป๋โย่วโยวยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่กับที่ ในท่าหันกลับมามอง
มิใช่ว่านางไม่อยากขยับ แต่ถูกแรงกดดันปราณอันยากจะต้านทานตรึงไว้กับที่
เงาร่างสูงใหญ่ก้าวมาข้างหน้าสองก้าว พื้นทั่วทั้งมิติสั่นสะเทือนตามไปด้วย
เมื่อเห็นอีกฝ่ายใกล้เข้ามา ในใจไป๋โย่วโยวเหลืออยู่เพียงสองคำว่า จบกันแล้ว…
ไท่หลิงเอ่ยขึ้นทันเวลา ทำลายบรรยากาศอึดอัดภายในมิตินี้
“เจ้าตัวโต อย่าทำให้นายท่านของข้าตกใจ”
ฝุ่นควันถูกปัดกระจาย กอริลลาสีขาวราวหิมะตัวหนึ่งปรากฏขึ้น
กอริลลาตัวใหญ่จ้องมองไป๋โย่วโยว ประกายแดงฉานที่พลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาค่อย ๆ เลือนหายไป
เขาถามด้วยเสียงแหบพร่า “เจ้ายอมรับนางเป็นนายท่านแล้วหรือ?”