กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 สุญตาและเพียวเหมี่ยว
“แม่คะ ฉันกลับมาแล้ว”
หลานซินถงสะอื้นไห้ น้ำเสียงที่ตั้งใจจะให้ดูสดใสกลับเอ่ยออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว
เมื่อเห็นคนใกล้ชิดรอบข้างต้องมาคอยเป็นห่วงเธอ เธอรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน
ตอนนั้นเธอสาบานกับตัวเองไว้ว่า ต่อไปจะไม่ใช้ชีวิตแบบนี้อีก จะไม่ยอมให้ใครมาจูงจมูกอีกต่อไป
ต้องใช้ชีวิตอย่างเปิดเผยและสง่างาม จะรักคนที่รักเธอตลอดไป
“ซินถง ในที่สุดลูกก็กลับมาแล้ว”
“ยัยเด็กตัวดี แกยังกล้าโผล่หน้ากลับมาอีก วันนี้ตอนเช้าแกหายหัวไปไหนมา แกตั้งใจจะให้แม่ตกใจตายหรือไง”
หลานซินถงสูดน้ำมูก ไม่เอ่ยคำใดออกมา
ให้แม่ด่าสักสองสามคำเถอะ เดี๋ยวผ่านเวลานี้ไปก็คงจะดีขึ้น