กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ไม่อาจรับผิดชอบ
“ลมแรงขนาดนี้ รีบกลับกันเถอะ”
หลานซินถงเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ที่แท้ความรักเดิมทีก็เป็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรม เพียงเอ่ยปากก็คือการปฏิเสธ เพียงแต่เธอยังไม่ทันรู้ตัว
“พอแล้ว”
ฟู่เป่ยหนานเรียกประโยคนั้นในใจอย่างเย็นชา สุดท้ายก็ไม่พูดสักคำ ปล่อยให้มันกระจัดกระจายไปในธุลี
ช่างเถอะ เขาไม่เคยชอบบังคับใจคนอื่นอยู่แล้ว
ในเมื่อหลานซินถงไม่ชอบ ก็เก็บกดไว้เองก็พอ ยังไงหลายปีมานี้ เขารับบทแบบนี้มาตลอด
เงียบ ๆ อยู่เคียงข้าง แม้ถูกปฏิเสธก็ยังยึดมั่นในความคิดในใจ
ไม่เคยพูดอะไรเลย ขอเพียงหลานซินถงต้องการก็ปรากฏตัวขึ้นทันที