กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 ปล่อยให้ลอยไปกับสายลม
ช่วงนี้ชายหาดช่างงดงาม แสงแดดสาดเป็นประกายระยิบระยับ คลื่นทะเลซัดเข้ามาทีละระลอกแล้วระลอกเล่า กระทบชายหาดจนเกิดเสียง
เสียงคลื่นยังคงเหมือนเดิม เรื่องในใจมากมายถูกกลืนหายไปในทะเล
หลานซินถงรู้สึกว่าตัวเองมีความผูกพันลึกซึ้งกับทะเลจริง ๆ ราวกับว่าทุกครั้งที่ไม่มีความสุข ทะเลก็ยังคำรามอยู่ข้างกาย
ครุ่นคิดเรื่อยมาจนถึงตอนนี้ ช่างยากจะลืมเลือน
“ฉันชื่อหลานซินถง แต่คุณต้องรู้จักชื่อฉันแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เดินทางไกลเป็นพันลี้มาหาฉันหรอก”
ผู้ชายเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง “พูดต่อสิ”