เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 เจี่ยนผิงถอนเงินในบัตรพ่อจนเกลี้ยงอีกแล้ว
ประธานหยวนกับเจินเยี่ยนฟังสิ่งที่เสมียนฝ่ายบุคคลของจิงกงพูด ไม่รู้ว่าที่หน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด สรุปแล้วโมโหหรืออับอายกันแน่?
“เรื่องอุบัติเหตุก็เกิดขึ้นไปแล้ว จะมาเอาผิดว่าเป็นความรับผิดชอบของใครตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์แล้วค่ะ ประธานหยวน ตอนนี้คงได้แต่รอให้พนักงานออกจากโรงพยาบาลก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที
ยังโชคดีที่พนักงานบาดเจ็บไม่หนักมาก ส่วนโรคประจำตัวอย่างภาวะสมองขาดเลือด ย่อมไม่นับว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานอยู่แล้ว ถามหมอมาแล้วค่ะ อย่างเร็วที่สุดอีกหนึ่งสัปดาห์ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว!”
เถ้าแก่หยวนอารมณ์บูดบึ้งขึ้นมาทันที ใบหน้าดำคล้ำจนแทบจะคั้นน้ำหมึกออกมาได้ ฉันสัมผัสได้ถึงรังสีความกดดันต่ำอันน่าอึดอัดที่แผ่ออกมาจากตัวเถ้าแก่หยวนจนแทบหายใจไม่ออก
แต่วินาทีถัดมา เถ้าแก่หยวนกลับแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วยิ้มพลางเอ่ยว่า “เจี่ยนเหมย เจินเยี่ยน พวกเธอสองคนตามฉันไปคุยเรื่องขั้นตอนการจัดการอุบัติเหตุจากการทำงานที่ห้องประชุมหน่อย”