เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 พบเฉินเฮ่าครั้งแรก
ฉันกำตั๋วในมือแน่น พยักหน้าแรง ๆ พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงสะอื้น “เธอเองก็ดูแลตัวเองด้วย! เธอยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเสมอ จริง ๆ แล้วฉันเข้าใจความหวังดีของเธอนะ ฉันแค่โทษความไร้ความสามารถของตัวเองเท่านั้น!”
จากนั้นฉันก็ลากกระเป๋าเดินทางใบเก่าออกไปจากบ้านของจางจิ้งโดยไม่หันหลังกลับ เมื่อขึ้นรถเมล์และมองดูกระเป๋าเดินทางที่วางอยู่ข้าง ๆ ฉันก็เหม่อลอย กระเป๋าเดินทางรุ่นเก่าที่ทรุดโทรมใบนี้ต้องลำบากไปกับฉันด้วยจริง ๆ มันอยู่กับฉันมาตั้งแต่เรียนจบมัธยมปลาย ตลอดระยะเวลาสี่ปีในมหาวิทยาลัย จากนั้นก็ไปลุยปักกิ่งด้วยกันลำพัง ก่อนจะหนีหัวซุกหัวซุนจากปักกิ่งมาที่กวางโจว และวันนี้มันยังต้องร่วมทางไปกับฉันสู่ที่ที่ไม่รู้
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากระเป๋าใบนี้จะอยู่กับฉันได้อีกนานแค่ไหน เพราะมันก็ชำรุดมากแล้ว ตอนซื้อมาก็เพราะเห็นว่าราคาถูกเท่านั้นเอง