เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ความช่วยเหลือจากเฉินเฮ่า
ไม่ใช่ว่าฉันอ่อนไหวเกินเหตุจริง ๆ นะ แต่นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันได้ก้าวขาเข้าร้านกาแฟ ฉันไม่เคยดื่มของพรรค์นี้มาก่อน จึงไม่รู้จริง ๆ ว่าต้องสั่งอะไร
ที่สำคัญที่สุดก็คือ คนเขาอุตส่าห์ช่วยชี้แนะให้ แล้วยังจะให้เขาเลี้ยงอีก ฉันทำเรื่องหน้าหนาไร้ยางอายแบบนั้นไม่ลงหรอก แม้กระเป๋าตัวเองจะแห้งกรอบจนพูดได้อย่างไม่เต็มปากเต็มคำว่า “ฉันเลี้ยงเอง” แต่ฉันก็ไม่อาจยอมรับน้ำใจของเขาได้อย่างสบายใจจริง ๆ
เมื่อเห็นฉันไม่พูดอะไรต่อ เขาจึงสั่งอเมริกาโน่เย็นให้ตัวเองหนึ่งแก้ว จากนั้นก็สั่งขนมหนึ่งจานกับคาราเมลมัคคิอาโตหนึ่งแก้วให้ฉัน
ขนมนุ่มละมุนลิ้น สำหรับคนชอบของหวานอย่างฉันแล้วถือว่าถูกใจมาก ส่วนเครื่องดื่มที่เขาสั่งมาให้กลับมีรสขมอ่อน ๆ ฉันจึงไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
ในส่วนลึกของใจยังแอบคิดว่าเขาช่างเป็นลูกผลาญสมบัติจริง ๆ เครื่องดื่มขมขนาดนี้เสียเงินตั้งหลายสิบหยวน ไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย สู้ดื่มน้ำเปล่าสักแก้วยังจะเข้าท่ากว่า
เขาเห็นฉันคิ้วตารื่นเริงยามกินของหวาน ก็รู้ทันทีว่าฉันชอบของหวาน พลันเห็นฉันจิบกาแฟตรงหน้าไปคำหนึ่งแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ชั่วพริบตานั้นเขาก็เข้าใจทันทีว่าเด็กสาวที่นั่งตรงข้ามกินของขมไม่ได้ มุมปากของเขาจึงผุดรอยยิ้มบาง ๆ ขึ้นมา