เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ฉลองปีใหม่ด้วยการขออั่งเปา
วันต่อมา เนื่องจากเป็นวันเสาร์ จางจิ้งและเซียวจิ่งเฉินก็หยุดงานด้วยเช่นกัน พวกเราจึงนอนยาวกันจนสายโด่ง สิ่งแรกที่ฉันทำหลังจากตื่นนอนคือรีบอัปเดตประวัติย่อ อากาศที่กวางโจวอบอุ่นขนาดนี้ ถ้าไม่ใช้เวลาหางานทำคงน่าเสียดายแย่
จางจิ้งเห็นฉันกำลังตั้งหน้าตั้งตาอัปเดตประวัติย่ออยู่หน้าคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะของเธอ ก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เหมยเต้าหู้ เธอทำอะไรน่ะ รีบหางานทำไปทำไม? ไม่ต้องรีบอัปเดตประวัติย่อหรอก บ่ายนี้ฉันจะพาเธอไปซื้อเสื้อผ้าสักชุดสองชุด ดูเธอแต่งตัวแบบนี้สิ จะไปหางานทำได้ยังไง ไม่รู้หรือไงว่าไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง ความประทับใจแรกพบในการสัมภาษณ์งานน่ะสำคัญมากนะ ห้ามชุ่ยเด็ดขาด”
ฉันรู้ว่าสิ่งที่จางจิ้งพูดนั้นมีเหตุผล แต่ตอนนี้กระเป๋าฉันแห้งสนิท จะกล้าไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ได้ยังไง? ฉันไม่กล้าเอ่ยปากขอยืมเงินจางจิ้งอีกแล้ว
“ไม่เป็นไรหรอก เสื้อผ้าชุดนี้ฉันยังใส่ได้อยู่ นี่เป็นชุดที่น้าสะใภ้ซื้อให้ฉันตอนฉันสอบติดมหาวิทยาลัยนะ ยังใหม่มากอยู่เลย ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก”