เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 พี่คะ พี่เกือบจะไม่ได้เจอฉันแล้ว
“เจี่ยนเหมย เจี่ยนเหมย เจี่ยนเหมย…”
ฉันคล้ายกับเหมือนจะได้ยินใครบางคนกำลังร้องเรียกชื่อฉันอยู่ จะเป็นไปได้อย่างไรกัน ยังจะมีใครมาใส่ใจความเป็นความตายของฉันอีกหรือ หรือว่าคุณลุงเห็นฉันไม่ไปสัมภาษณ์งานเสียที ก็เลยย้อนกลับมารับฉัน ฉันเพิ่งจะเอาใจคนถ่อยไปวัดใจวิญญูชนจริง ๆ หรือ
“เจี่ยนเหมย เธอทำอะไรอยู่น่ะ ฉันเรียกเธอตั้งนานก็ไม่เห็นเธอจะขานรับเลย!”
อ๋อ พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ที่แท้ก็เป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องที่กำลังเรียกฉัน เมื่อครู่ไม่ใช่หูแว่วไปเอง ใช่สิ ในเมืองอันแปลกหน้านี้ ฉันยังมีพี่ชายลูกพี่ลูกน้องกับพี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องอยู่นี่นา แต่ทว่าจะมีประโยชน์อะไรเล่า งานดี ๆ ของฉันไม่มีแล้ว อนาคตของฉันไร้ซึ่งประกายแสงใด ๆ เบื้องหน้ามืดมนไร้หนทาง ไม่มีหวังอีกต่อไปแล้ว! เหน็ดเหนื่อยต่อสู้มาสิบกว่าปีกลับต้องสูญเปล่าทั้งหมด!
“พี่ เกือบจะไม่ได้เจอฉันแล้ว! โฮ ๆ…”