เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 เรื่องซุบซิบนินทาในหมู่บ้านเล็กบนเขา
เพิ่งกินมื้อเที่ยงง่าย ๆ กับย่าเสร็จ ลุงรองของฉันก็รีบร้อนวิ่งหน้าตื่นกลับมา ตัวยังไม่ทันเข้าประตูก็ได้ยินเสียงดังลั่นของลุงรองดังขึ้นมาก่อน “แม่ กินข้าวหรือยัง ฉันเอาข้าวจากบ้านซานวาจื่อมาฝากแม่ด้วย แม่กินรองท้องไปพลาง ๆ ก่อน เย็นนี้ฉันกลับมาค่อยทำกับข้าวให้แม่นะ แม่ ฉันไปหาบน้ำละ”
“เจ้าสอง เดี๋ยวก่อน แกจะรีบร้อนวุ่นวายไปทำไม อย่าเพิ่งรีบไปหาบน้ำเลย พักสักหน่อยก่อน เจี่ยนเหมยช่วยฉันหาบน้ำกลับมาแล้ว เมื่อครู่ฉันกับเจี่ยนเหมยทำกับข้าวเสร็จก็กินกันไปแล้ว”
“อ้าว หลานสาวคนโต ไม่ต้องไปโรงเรียนแล้วเรอะ ทำไมเวลานี้ถึงมีเวลาว่างกลับมาดูย่าได้ล่ะ”
คำพูดนี้ของลุงรองทำเอาฉันต่อไม่ถูกจริง ๆ แต่ก็ใช่สิ พี่ชายและพี่สาวลูกพี่ลูกน้องบ้านลุงรองต่างไม่เคยเรียนมัธยมปลาย แถมยังลาออกจากโรงเรียนไปทำงานรับจ้างข้างนอกกันตั้งแต่เนิ่น ๆ ส่วนเด็กคนอื่นในหมู่บ้าน เวลานี้ก็ยังอยู่ที่โรงเรียนกันจริง ๆ นั่นแหละ
“ลุงรอง ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จแล้ว อีกสองวันนี้ก็จะไปช่วยพ่อแม่ปลูกผักขายผักแล้ว”