เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 เจอพ่อแม่อีกครั้ง
พอนั่งอยู่บนรถสามล้อแบบเปิดประทุน แสงแดดที่แผดเผาลงมาบนร่างก็แสบร้อนจนปวดแสบปวดร้อนไปหมด!
แต่เมื่อมองดูพ่อที่กำลังออกแรงปั่นรถสามล้ออยู่ข้างหน้า ฉันก็บอกตัวเองว่าอย่ามาทำตัวอ่อนไหวเกินเหตุแบบนี้เลย
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ตึกสูงรอบกายค่อย ๆ เลือนหายไป ตึกรามบ้านช่องสองข้างทางยิ่งมายิ่งเตี้ยลง รถยนต์บนท้องถนนก็น้อยลงเรื่อย ๆ แม้กระทั่งทิวทัศน์อันรุ่งเรืองบนท้องถนนก็แทบไม่หลงเหลือแล้ว
ในไม่ช้าก็เลี้ยวซ้ายตรงทางแยก รถสามล้อก็เริ่มโคลงเคลงราวกับคนเมา พ่อจึงชะลอความเร็วของรถสามล้อคันเก่าซอมซ่อลง ด้วยกลัวว่าถนนลูกรังอันคับแคบนี้จะทำให้รถพลิกคว่ำเอาได้หากไม่ระวัง
ตลอดทาง ฉันกับพ่อต่างพากันเงียบงัน ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรกันสักคำเดียว
ความเงียบระหว่างพ่อลูกคู่นี้อาจเป็นเพราะพวกเราไม่ได้เจอกันมาหลายปี ฉันลืมความรู้สึกตอนคุยเล่นกับพ่อไปเนิ่นนานแล้ว ชั่วขณะนั้นจึงรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างยิ่ง และนึกหาหัวข้อสนทนาไม่เจอไปชั่วครู่