กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 398 มลายสูญ?
“ท่านปู่ของเจ้ากลายเป็นลมสลายหายอยู่ ณ ที่แห่งนี้ แต่เจ้าเป็นผู้ที่เขายอมรับ เช่นนั้นย่อมเข้าออกอาณาเขตมายาแห่งนี้ได้ตามอำเภอใจ”
ทว่าภายในใจของมันก็รู้สึกประหลาดยิ่งนัก
อาณาเขตมายาแห่งนี้เชื่อมต่อกับต้นกำเนิดมหาทวีปโดยแท้ เหตุใดจึงมีเศษเสี้ยวดวงจิตของมนุษย์มาควบคุมได้
อาซีได้ยินคำนี้ แสงในดวงตาวูบไหว
ทว่าภายในลาวาอันไร้ที่สิ้นสุดซึ่งพวกเขามองไม่เห็น
บนใบหน้าของเยว่หลานปรากฏรอยยิ้มเบาบางอันหาได้ยาก
ในเสียงแก่ชราเสียงนั้นกลับแฝงความหงุดหงิดฉุนเฉียวอยู่บ้าง
“ยัยหนูน้อยผู้นี้ ช่างเฉียบแหลมเจ้าเล่ห์เสียจริง!”
“อีกทั้งเจ้าตัวเล็กนั้น มีชีวิตมาถึงสามร้อยปี กลับสู้ยัยหนูน้อยเจ็ดขวบไม่ได้”