กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 ต้นกำเนิด
แอปเปิ้ลทองคำตัวน้อยลอยลงมาประทับบนตัวท่านปู่สกุลลิ่ง
หวิบหนึ่งก็พุ่งผ่านไป พลางส่งเสียง “เอ๊” เบา ๆ หนึ่งครั้ง
“กลิ่นอายบนตัวเขา...ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน?”
มันโฉบวนรอบเศษเสี้ยวดวงจิตของท่านปู่สกุลลิ่งหนึ่งรอบ ทว่าแอปเปิ้ลทองคำตัวน้อยกลับนึกไม่ออนักว่าเคยพบที่ใดมาก่อน
น้ำเสียงใสเยาว์ดังก้องกลางหาวกาศว่า “ข้า ข้าไม่รู้จักที่มาของเขา”
อาซีขมวมคิ้ว “หากที่นี่ มิใช่อาณาเขตมายาของเจ้าหรือ?”
แอปเปิ้ลทองคำตัวน้อยดูอึดอัดไม่น้อย ใบไม้น้อย ๆ ทั้งสองแผ่นครั้งย่นขด ครั้งกางอ้า
“อย่างนี้ อย่างนั้น......”
“อาณาเขตมายาเป็นของข้าจริง ทว่าข้าเพิ่งรับดูแลอาณาเขตมายาแห่งนี้ได้ไม่นาน...จึงยังไม่ค่อยชำนาญ......”