กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 399 เทพ
นางค่อย ๆ เก็บมือลง หมู่เมฆแพรพรรณผืนหนึ่งร่วงลงมา
ดุจดั่งกระดิ่งเงินละมุนถูกสายลมโยกไหว ดนตรีเซียนอันไพเราะกังวานลอยปลิวมาเป็นละอองจากนอกเก้าสวรรค์
ท่ามกลางหมู่ก้อนเมฆ หมู่เซียนผู้งามสง่านานาองค์ประคองฉินเซียนในมือ เสียงสายพิณอันไพเราะเสนาะหูล่องลอยขึ้น
พร้อมกลิ่นอายแห่งความเลื่อนลอยเหนือโลกีย์
อาซีเงยหน้ามองไป นี่...ช่างเป็นเสียงเซียนแท้ ๆ กระนั้นหรือ?
ในคราที่นางกำลังขบคิดอยู่นั้น
ม่านสวรรค์แตกร้าวประดุจหลิวหลี ร่างเงาแห่งเทพขนาดมหึมากึ่งโปร่งแสงหนึ่งเชิงช้าทรุดตัวลงมาจากซอกร้าวนั้น ฟ้าดินสั่นสะเทือน
หากอาซีรับรู้ได้ชัดแจ้งว่า บนร่างเงาแห่งเทพนี้ ดูเหมือนจะแฝงปราณชั่วร้ายเสี้ยวหนึ่งซึ่งจับต้อมิได้
“นี่คือสิ่งใดกัน?”