ตอนที่ 163 ถึงจุดหมายปลายทาง

หลินซีเพิ่งเดินเข้าไปใกล้รถบ้านของฝ่ายวิจัยก็ได้ยินเสียงของเป่าเป่าแล้ว

“ก๊าบ! ทำไงดี! ทำไงดี! ตาแก่ใกล้จะม่องแล้ว! ใกล้จะม่องแล้ว!”

อยากขำชะมัด ทำไงดีเนี่ย!

ถึงแม้ในสถานการณ์แบบนี้จะไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ก็เถอะ

ตาเฒ่าเจิ้งทั้งอ่อนแอทั้งเดือดดาลดิ้นรนพูดขึ้นว่า “แก! แกหุบปากไปเลย แกนั่นแหละที่จะม่อง! เดี๋ยว เดี๋ยวเถอะฉันจะ ฉันจะถอนขนแกให้เกลี้ยง โยนลงหม้อตุ๋น ตุ๋นซุป…”

หลินซีส่ายหน้า สภาพเป็นถึงขนาดนี้แล้ว ยังไม่วายมีกะใจจะไปต่อปากต่อคำกับเป่าเป่าอีก

เป่าเป่าย่อมไม่ยอมอยู่แล้ว “ก๊าบ! ตาแก่นิสัยเสียสุด ๆ! ตาแก่นิสัยเสียสุด ๆ!”

นักวิจัยหลายคนเห็นหลินซีเดินมาก็รีบเปิดประตูให้เธอ

เป่าเป่าเห็นเธอก็บินตรงเข้ามา เธอจึงยื่นมันเทศที่ปอกเปลือกแล้วชิ้นหนึ่งให้เป่าเป่า มันกระโดดไปจิกกินอยู่อีกด้านอย่างร่าเริง