ตอนที่ 162 นักวิจัยผู้จริงจัง

ข่าวที่ว่าการต่อสู้ทางฝั่งนี้สิ้นสุดลงแล้ว ถูกส่งไปถึงแนวหลังอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่ทำให้หลินซีคาดไม่ถึงก็คือ คนที่มาถึงเร็วที่สุดกลับเป็นพวกนักวิจัยจากสถาบันวิจัย ช่างใจกล้าบ้าบิ่นจริง ๆ!

ตาเฒ่าเจิ้งสะพายกระเป๋าเครื่องมือ พุ่งพรวดนำหน้ามาอยู่ตรงหน้าหลินซี แล้วถามเธออย่างร้อนรน “โดยทั่วไปรังมดต้องมีราชินีมด ราชินีมดล่ะ เธอไม่ได้เผามันจนเป็นเถ้าถ่านไปแล้วใช่ไหม?”

หลินซีโมโหเขาจนแค่นหัวเราะออกมา “ไม่ได้เผาเป็นเถ้าถ่านหรอก แต่ย่างกินไปแล้ว!”

“เฮ้ย! ยัยหนูตัวร้าย ร้ายเหมือนเจ้าอูอูบ้านเธอไม่มีผิด!” ตาเฒ่าเจิ้งมัวแต่ยุ่งอยู่กับการจะไปเก็บตัวอย่างมดกลายพันธุ์

ก้าวออกไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถอยหลังกลับมา ก้มหน้ามองเธอ “ยัยหนูตัวร้าย เธอไม่เป็นไรใช่ไหม บาดเจ็บหรือเปล่า?”

หืม? ถึงกับรู้จักเป็นห่วงเธอด้วย โดนยึดร่างไปแล้วหรือยังไงกัน?