กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่เฉินถูกดึงตัวเข้าไปในโรงอาหารขนาดใหญ่ ระหว่างทางยังมีคนกำลังตอกป้ายบอกทางไปโรงอาหารอยู่
ยังไม่ทันได้สติก็ถูกกดตัวลงนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่ง บนนั้นวางเต็มไปด้วยนม ขนมปัง ไข่ดาว ซาลาเปา โจ๊กเนื้อ บะหมี่เนื้อ เส้นหมี่เนื้อ ซุปหูล่า ปาท่องโก๋ แป้งทอด…
เมื่อได้กลิ่นหอม ชั่วพริบตานั้นเย่เฉินก็เกิดความรู้สึกหิวโซจนอวัยวะภายในทั้งปวงบิดเกร็งไปหมด
เขายกชามบะหมี่เนื้อขึ้นมา คีบเส้นคำใหญ่ขึ้นมา ไม่สนใจเลยว่าจะร้อนหรือไม่ แล้วยัดเข้าปากทันที
บะหมี่ชามหนึ่งที่หนักเกือบครึ่งจิน กินหมดเกลี้ยงจนเห็นก้นชามในเวลาแค่นาทีเศษ…
ยังดีที่มีซาลาเปา ยังมีไข่ดาว ยังมี…
เย่เฉินรู้สึกว่าตัวเองผิดปกติ เขากินมากเกินไปแล้ว ทว่าร่างกายกลับไม่ได้รู้สึกอิ่มเท่าไหร่เลย