เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 งานนี้เอาชีวิตน้อยๆ ของฉันไปเลยเถอะ!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ซูเฉินก็หัวเราะคิกคักแล้วกล่าวว่า “ฉันเองก็กังวลเหมือนกันนะ กลัวคนอื่นจะหาว่าเป็นหนุ่มหน้าขาวเกาะผู้หญิงกิน แต่ถ้าพี่เสวี่ยยอมเลี้ยงดูฉันจริงๆ ฉันก็ยอมรับชะตากรรมแต่โดยดีเลยล่ะ”
จ้าวเฟยเสียถลึงตาใส่เขา ปล่อยมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัยแล้วชกซูเฉินไปหนึ่งหมัด ก่อนกล่าวอย่างแง่งอน
“นายอยากตายเหรอคะ ถ้าพี่สาวฉันได้ยินเข้า นายยังคิดว่าจะมีชีวิตรอดอีกเหรอคะ พี่ต้องบีบคอนายตายแน่ๆ ค่ะ!”
ซูเฉินแอบหัวเราะอยู่ในใจ หากเรื่องแค่นี้ทำให้จ้าวเฟยเสวี่ยอยากบีบคอเขาให้ตายจริงๆ ป่านนี้เขาคงตายไปไม่รู้กี่รอบแล้ว เมื่อคืนตอนที่เขาเห็นเรือนร่างของเธอจนหมดเปลือก เธอก็คงจัดการฆ่าเขาไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
ในจังหวะนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์ดังคำรามขึ้น พร้อมกับกระแสลมที่พัดกระโชกอย่างรุนแรง รถสปอร์ตเปิดประทุนปอร์เช่สีเงินขาวคันหนึ่งพุ่งทะยานผ่านไปข้างหน้าราวกับลูกศร
คนขับเป็นชายหนุ่มสวมแว่นกันแดด เขาชูนิ้วกลางให้จ้าวเฟยเสียอย่างเย่อหยิ่ง ขยับนิ้วไปมาเล็กน้อย ก่อนเร่งเครื่องยนต์จนรถสปอร์ตพุ่งทะยานออกไปราวกับเหาะได้