กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจแล้วกัน
เฒ่าหวังยิ้มบางๆ ใช้สองนิ้วคีบโอสถวิญญาณเอาไว้ ขณะพูดคุยกับบรรดาผู้อาวุโสอย่างมีชั้นเชิง
ทว่าในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ มือข้างหนึ่งก็ยื่นออกมาด้วยความรวดเร็ว ฉกเอาโอสถวิญญาณจากมือของเฒ่าหวังไปในพริบตา