กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 สมบัติล้ำค่าประจำสำนัก
จางเสี่ยวเหว่ยจุดซิการ์ขึ้นมามวนหนึ่ง ค่อยๆ สูบอย่างใจเย็น ก่อนจะพ่นควันออกมาเป็นวงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบช้า
"นายก็เชี่ยวชาญเรื่องพรรค์นี้อยู่แล้ว นอกจากไอ้เด็กนั่นจะรักษาโรคเป็น มันก็เป็นแค่ลูกชายของคนงานตกงานคนหนึ่งเท่านั้น ยังต้องให้ฉันสอนอีกเหรอว่าควรจัดการยังไง?"
คุณชายหลงเข้าใจความหมายทันที เขาลดเสียงลงแล้วพูดว่า
"นายหมายถึง..."
เขาทำท่าปาดคอ ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน
จางเสี่ยวเหว่ยหัวเราะหึๆ ก่อนเอ่ยอย่างใจเย็น
"ฉันไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้นนะ ฉันเป็นนักธุรกิจสุจริต"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็ถอนหายใจออกมา
"ไอ้เด็กนี่ไม่ธรรมดาเลย ทางที่ดีนายควรติดต่อแก๊งขวานบิน พวกนั้นเป็นมืออาชีพมากกว่า"