ตอนที่ 170 ตั๋งโต๊ะ: ที่แท้เจ้าจะมอบดาบให้ข้าหรอกรึ!

ทว่าทุกยามดึกดื่น

โจโฉมักจะทอดสายตามองไปทางทิศตะวันตกเสมอ

ความฝันในการเป็นแม่ทัพใหญ่พิชิตตะวันตกแห่งราชวงศ์ฮั่นของเขายิ่งแตกสลายลงทุกที

ทุกค่ำคืน เขาจะหวนนึกถึงภาพตนเองยืนก้มหน้าอยู่หน้าบันได มองดูตั๋งโต๊ะสวมชุดคลุมลายมังกรตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี เดินก้าวยาวผ่านไปท่ามกลางการห้อมล้อมของเหล่าทหารเกราะ

เหล่าขุนนางหมอบราบกับพื้นเงียบกริบดุจจักจั่นในฤดูหนาว แม้แต่ศีรษะก็ไม่กล้าเงยขึ้น!

กาลครั้งหนึ่ง เขาและอ้วนเสี้ยวต่างก็เป็นบุตรหลานตระกูลขุนนางผู้เสเพลในเมืองลกเอี๋ยง เที่ยวเล่นล่าสัตว์ด้วยเหยี่ยวและสุนัขด้วยกัน แอบขโมยเจ้าสาวบ้านคนอื่นด้วยกัน ช่างสุขสำราญยิ่งนัก ไม่มีใครด้อยไปกว่าใครเท่าใดนัก

ทว่ายามนี้เล่า?