เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในชั่วพริบตา ประตูทั้งสี่ของเมืองลกเอี๋ยงถูกปิดตาย กองทัพม้าเหล็กซีเหลียงยกพลออกมาจนหมดสิ้น ตามหัวเมืองและอำเภอรายทางล้วนติดประกาศจับโจโฉไว้จนเต็ม
ทว่าเหรียญตราจับกุมฉบับนี้ กลับมิได้ทำให้โจโฉต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงแต่อย่างใด ซ้ำยังผลักดันชื่อเสียงของเขาให้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกด้วย!
“อะไรนะ? โจโฉบุกเข้าจวนอัครมหาเสนาบดีเพียงลำพังเพื่อลอบสังหารตั๋งโต๊ะ?”
“สวรรค์! มีคนกล้าลงมือจริงหรือนี่? ข้านึกว่าคนทั้งใต้หล้าล้วนหวาดกลัวเจ้าโจรต่งเสียอีก!”
“อ้วนเสี้ยวทำได้เพียงแค่โต้ตอบด้วยวาจา แต่โจโฉกลับใช้กระบี่จริงอาวุธจริงไปลอบสังหารตั๋งโต๊ะ! นี่สิถึงจะเป็นวีรชนที่แท้จริง!”
ข่าวคราวแพร่กระจายจากลกเอี๋ยงไปสู่กวนตง จากหัวเมืองไปสู่ชนบท ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์เรื่องที่โจโฉลอบสังหารตั๋งโต๊ะ
บางคนกล่าวว่าเขาซื่อสัตย์กล้าหาญไร้ผู้เปรียบ เป็นวีรชนผู้ทรงธรรมคนสุดท้ายของราชวงศ์ฮั่น บางคนกล่าวว่าเขามีทั้งความกล้าและสติปัญญา แม้เผชิญวิกฤตก็ไม่ตื่นตระหนกและยังสามารถถอนตัวออกมาได้อย่างปลอดภัย