ตอนที่ 169 ซุนเกี๋ยน: เจ้ามณฑลเกงจิ๋ว? สังหารทิ้งเสีย!

เสียงกลอนประตูล็อกดังคลิกในยามค่ำคืนที่เงียบสงัดนั้นชัดเจนยิ่งนัก

เทียหยกพยุงกำแพงไว้จึงยืนหยัดได้อย่างยากลำบาก แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ

ช่างเป็นยอดกุนซือพิษอันดับหนึ่งแห่งใต้หล้าโดยแท้!

นี่คือคนของนิกายเต๋าอย่างนั้นหรือ?

น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!

เขามองหลี่ฉางที่ขวางอยู่หน้าประตูอย่างแน่วแน่ เปลวเทียนไหวระริก สะท้อนให้เห็นแววตาอันสงบนิ่งของชายหนุ่ม

ราวกับว่าประโยคที่อุกอาจเมื่อครู่นี้ เป็นเพียงการกล่าวว่าอากาศวันนี้ดีเหลือเกินเท่านั้น

เทียหยกถามด้วยความสั่นเทา “หมิงเต้า... เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดสิ่งใดอยู่?”

หลี่ฉางหันกายกลับมา ยิ้มอย่างไม่ใส่ใจนัก:

“ไม่ใช่ข้าที่พูดเสียหน่อย อาจเป็นพวกเราพูด หรืออาจเป็นคำนินทาที่ชาวเมืองลกเอี๋ยง ‘บังเอิญ’ เล่าลือกันออกมา