กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พระอัยยิกาต่งกริ้วโกรธจัด ทรงเรียกไท่หวงโฮ่วเหอมาเข้าเฝ้า และมีรับสั่งอย่างเฉียบขาดให้ฟื้นฟูทุกสิ่งทุกอย่างกลับคืนดังเดิม!
ไท่หวงโฮ่วเหอแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องราวเหล่านั้น!
“สกุลเหอ เจ้าอย่าได้ลำพองใจให้เร็วเกินไปนัก!” พระอัยยิกาต่งกล่าวด้วยความเคียดแค้น “เสี่ยเอ๋อร์ก็เป็นโอรสของเสด็จพี่จักรพรรดิเช่นกัน! ในเมื่อเจ้าสามารถให้เปี้ยนเอ๋อร์เป็นจักรพรรดิได้ ข้าก็สามารถให้เสี่ยเอ๋อร์เป็นจักรพรรดิได้เช่นกัน!”
ชั่วขณะนั้น นางดูคล้ายกับคนเสียสติไปแล้ว!
“โอ้?” แววตาของไท่หวงโฮ่วเหอเย็นเยียบลง “สมเด็จพระอัยยิกาเจ้าตรัสเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? หรือว่าท่านยังคิดจะก่อกบฏกัน?”
“ก่อกบฏ? ข้าคือสมเด็จพระอัยยิกาเจ้าแห่งต้าฮั่น จะมีกบฏได้อย่างไร!” พระอัยยิกาต่งกล่าวเสียงกร้าว: