เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ห่าธนูที่โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าพุ่งเข้าปะทะกับโล่ เกิดเสียงดังเปรี้ยงปร้างสนั่นหวั่นไหว ราวกับลูกธนูเหล่านั้นกำลังโหมกระหน่ำลงบนแผ่นโล่
การยิงธนูบนหลังม้าของชาวเซียนเป่ยนั้นดุดันยิ่งนัก ลูกธนูกว่าสองหมื่นดอกพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า นับเป็นการระดมยิงธนูหมื่นดอกพร้อมกันอย่างแท้จริง
จื้อจั้งตะโกนก้อง “ไม่มีผู้ใดต้านทานห่าธนูของชาวเซียนเป่ยข้าได้!”
เกล็ดหิมะบนท้องฟ้าต่างถูกลูกธนูเหล่านั้นยิงจนแหลกละเอียด
กำแพงเมืองซาลินถูกยิงจนเศษน้ำแข็งกระเด็นว่อน ทหารกองทัพฮั่นหลายนายหลบไม่พ้นถูกลูกธนูยิงจนล้มลงกับพื้น
เลือดสดไหลนองบนพื้นหิมะจนกลายเป็นดอกเหมยสีแดงฉานทีละดอก
“ยกโล่! ตั้งกระบวนทัพ!”
ฮองตงคำรามลั่น สะบัดคันธนูยาวในมือยิงออกไปอย่างแม่นยำ ปักเข้าที่ลำคอของร้อยนายเซียนเป่ยที่อยู่ห่างออกไปร้อยก้าวพอดี