กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พระเจ้าเลนเต้เอนกายพิงหมอนนุ่ม ลมหายใจรวยรินดุจเส้นไหม
ต่อให้หองจูเหียบอายุยังน้อย หากฝากฝังขุนนางคนสนิทให้ช่วยบริหารราชการแผ่นดิน คานอำนาจตระกูลขุนนางและญาติฝ่ายพระมเหสี ต้าฮั่นอาจยังพอประคองลมหายใจต่อไปได้
“เตียวเหยียง……”
“ข้าน้อยอยู่นี่!” เตียวเหยียงรีบก้มตัวลงคุกเข่ากับพื้น
“จงส่งข่าวลับในนามของเรา... ทั้งในและนอกราชสำนัก เราประสงค์จะสถาปนาเสียเอ๋อร์เป็นรัชทายาท”
สิ้นคำกล่าวนี้
เตียวเหยียงตัวสั่นสะท้านในใจด้วยความตกตะลึง รีบโขกศีรษะรับบัญชา
“ข้าน้อยน้อมรับพระบัญชา!”
ยามบ่ายวันนั้น ภายในพระราชวังเกิดกระแสคลื่นใต้น้ำ ข่าวลือเรื่องการสถาปนารัชทายาทแพร่สะพัดไปทั่วราชสำนักลกเอี๋ยงอย่างเงียบเชียบ
เพียงชั่วพริบตา เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ต่างแตกตื่นโกลาหล!