ตอนที่ 112 ปี้หลานถึงเป๊งจิ๋ว สิ่งที่เห็นและได้ยินกลับเป็นดั่งสรวงสวรรค์!

ลกเอี๋ยง ตำหนักเต๋อหยาง

พระเจ้าเลนเต้เอนกายพิงบัลลังก์มังกร ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ริมฝีปากไร้สีเลือด

เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก ไอออกมาอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่ไอล้วนสั่นสะเทือนไปทั่วร่าง ราวกับจะไอเอาห้าอวัยวะตันหกอวัยวะกลวงออกมาทั้งหมด

บนผ้าเช็ดหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยสีแดงฉานที่บาดตาอีกครั้ง

ขุนนางบุ๋นบู๊เบื้องล่างต่างโต้เถียงกันจนวุ่นวายดั่งโจ๊กหม้อใหญ่

พวกเขากำลังแย่งชิงตำแหน่งเจ้ามณฑลกุนจิ๋วกันอยู่

“ฝ่าบาท กุนจิ๋วเป็นพื้นที่สำคัญของแผ่นดิน จำต้องส่งขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชวงศ์ที่มีคุณธรรมสูงส่งไปประจำการ กระหม่อมขอเสนอเฉินหวังหลิวฉ่ง!”

“ฝ่าบาท เฉินหวังเป็นเพียงเชื้อพระวงศ์ อีกทั้งไม่เคยรับตำแหน่งในท้องถิ่น จะรับภาระหนักเช่นนี้ได้อย่างไร! กระหม่อมขอเสนอไท่เว่ยโจโก๋!”

ในใจโจโก๋: ข้า**##เจ้า!!!