ตอนที่ 113 หลี่ฉาง: ต่อให้เป็นฉางสื่อมาเยือน ก็ต้องอดหลับอดนอนเป็นวัวเป็นม้าให้ข้า!!

ยามใกล้ถึงเมืองจิ้นหยาง ปี้หลานมองเห็นกลุ่มคนยืนรออยู่ที่หน้าประตูเมืองแต่ไกล

ผู้ที่ยืนอยู่หน้าสุดสวมชุดผ้าเนื้อหยาบ ขากางเกงพับขึ้นมาถึงหัวเข่า เท้าเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลน ในมือยังถือจอบเอาไว้เล่มหนึ่ง

หากมิใช่เพราะข้างกายมีกวนอูและเตียวหุยยอดขุนพลผู้สง่างามติดตามอยู่ รวมถึงหลี่ฉางที่รีบมาถึงช่วยแนะนำ

ปี้หลานไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าคนผู้นี้คือเจ้าเมืองเป๊งจิ๋วผู้ยิ่งใหญ่ เล่าปี่!

“ฉางสื่อปี้เดินทางไกลมาถึงที่นี่ ลำบากท่านแล้ว”

เล่าปี่วางจอบลง เช็ดมือกับเสื้อผ้าแล้วยิ้มรับเดินเข้ามาหา:

“เพิ่งไปดูการเก็บเกี่ยวผลผลิตฤดูใบไม้ร่วงนอกเมืองมา จึงเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ทัน หวังว่าท่านฉางสื่อจะไม่ถือสา”

ปี้หลานรีบลงจากรถ ป้องมือกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองเล่าเกรงใจเกินไปแล้ว เป็นข้าพเจ้าที่มารบกวนท่าน”

เขามองดูรอยด้านบนมือของเล่าปี่ มองใบหน้าที่ถูกแดดเผาจนคล้ำ และมองรอยยิ้มที่จริงใจในดวงตาของเล่าปี่ ในใจพลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาวูบหนึ่ง

เขาพบเจอขุนนางมามากเกินไปแล้ว