กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ปี้หลานเข้าวังหลวงแล้วออกมา จากนั้นได้รับมอบหมายภารกิจลับอีกประการ: ไปทำความเข้าใจเรื่องทุ่งร้าง ทุ่งหญ้า และเรื่องกลางแจ้งกับหลี่ฉาง
สามวันต่อมา ปี้หลานนำทหารคนสนิทกว่าร้อยนาย ลากรถสัมภาระกว่าสิบเล่ม ออกจากลกเอี๋ยงด้วยความไม่เต็มใจ มุ่งหน้าไปยังทิศทางของเป๊งจิ๋ว
ข่าวแพร่ไปถึงจวนของหยวนเหวย เหล่าบุคคลสำคัญระดับแกนนำของตระกูลขุนนางต่างมองหน้ากันไปมา
“เล่าปี่ถึงกับร้องขอให้ส่งขันทีมาเป็นผู้ตรวจการกองทัพด้วยตนเอง? เขาเสียสติไปแล้วหรือ?”
“เจ้าเด็กนี่คิดจะทำอะไรกันแน่? หรือว่าเขาจงรักภักดีต่อราชสำนักอย่างแท้จริง?”
“เขาไม่มีจิตคิดคดทรยศเลยหรือ”
“หรือจะเป็นเล่าอู๋คนต่อไป?”
หยวนเหวยผู้นำตระกูลขุนนางในยุคปัจจุบันลูบเครา แม้จุดยืนจะต่างกัน แต่เขากลับชื่นชมเล่าปี่
“เสนอตัวขอผู้ตรวจการด้วยตนเอง เป็นการปิดปากทุกคนไว้อย่างสิ้นเชิง”
“ช่างเป็นเล่าปี่ที่ดี! ช่างเป็นหลี่ฉางที่ดี!”